Περιπέτειας και της ανακάλυψης

Roy Chapman Andrews ήταν διάσημος για την περιπετειώδη ζωή του. Εκείνος επανέλαβε πολλές από τις αγαπημένες ιστορίες του σε πολλά έργα του δημοφιλούς περιπέτειας, κυρίως Σύμφωνα με ένα Lucky Star (Viking, 1943) και πέρατα της γης (Putnam, 1929).

Στο [πρώτη] δεκαπέντε χρόνια [της εργασίας πεδίου] μπορώ να θυμηθώ ακριβώς δέκα φορές, όταν είχα πραγματικά στενό δραπετεύει από το θάνατο. Δύο ήταν από πνιγμό σε τυφώνες, ο ένας ήταν όταν η βάρκα μας χρεώθηκε από μια πληγωμένη φάλαινα, όταν η σύζυγός μου και εγώ ήμασταν σχεδόν τρώγονται από άγρια ​​σκυλιά, τη στιγμή που θα ήταν σε μεγάλο κίνδυνο από φανατικούς ιερείς Λάμα, δύο ήταν κοντά κλήσεις όταν έπεσα πάνω βράχους, κάποτε ήταν σχεδόν αλιευθεί από ένα τεράστιο πύθωνα, και δύο φορές εγώ θα μπορούσε να είχε σκοτωθεί από ληστές.

Διαβάστε επάνω για ένα δείγμα μερικές από τις περιπέτειες του Roy.

Περιπέτεια στο βράχο του ποταμού

Τον Μάρτιο του 1905, Ρόι Τσάπμαν Άντριους και Montague White αποφάσισε να πάει σε ένα ταξίδι κυνήγι πάπιας. Andrews, μια junior στο Beloit College, ήταν 21 ετών? Monty White ήταν 23 και ένα μέλος του Τμήματος Αγγλικής. Η επιλογή του χρονισμού για την έξοδό τους ήταν μάλλον περισσότερο επηρεάζεται από το γεγονός ότι Beloit τάξεις College ήταν σε εσοχή για ένα διάλειμμα από την άνοιξη, διότι το μήνα παρουσίασε ιδανικές συνθήκες κυνηγιού. Στην πραγματικότητα, οι συνθήκες για την κωπηλασία στον ποταμό Ροκ δεν ήταν καθόλου καλή.

Το ποτάμι είχε αυξάνεται σταθερά για μέρες. Δεν δραματική καταιγίδα ή αλλαγή καιρού είχε προκαλέσει την αύξηση? Αντί του ποταμού παρεισφρήσει υψηλότερη έτσι σταδιακά ότι πολλοί έμειναν έκπληκτοι όταν καταχωρηθεί μία από τις υψηλότερες βαθμολογίες του νερού ποτέ και παρέμεινε σ 'αυτό το επίπεδο για περισσότερο από δέκα ημέρες. Monty και Roy είχε ήδη κάμπινγκ για αρκετές ημέρες κοντά στη συμβολή των Creek του Young (ίσως σήμερα Bass Creek) και τον βράχο του ποταμού, έξι μίλια βόρεια της Beloit όταν ατύχημα βαρκάδα τους συνέβη. Roy και Monty μάλλον δεν το ξέρετε, αλλά μόλις δύο ημέρες πριν, ένα 15-year-old αγόρι Beloit-παίζοντας με τους φίλους στο Northwestern Σιδηροδρομική Γέφυρα-πνίγηκε μετά από πτώση από τη γέφυρα στο Turtle Creek.

Ιδού τι συνέβη όταν ο Roy και Monty έθεσε ως στόχο να κυνηγήσουν από Παρασκευή 31 Μαρτίου 1905. Δεδομένου ότι το ταξίδι τους ξεκίνησε, Monty έπεσε κατά λάθος κουπί του στη θάλασσα και, κάνοντας βαθιά καθίσματα για να φτάσετε εκεί, αναστατωμένος ασταθή τέχνη τους. Και οι δύο άνδρες ήταν ντάμπινγκ στα παγωμένα νερά των πλημμυρών. Monty άρχισε το κολύμπι για την ακτή, ξαφνικά βυθίστηκε από την άποψη. Roy, σάρωσε στην αντίθετη κατεύθυνση, ήταν σε θέση να βοηθήσει το φίλο του.

Μετά από έναν αγώνα, Roy ξέφυγε τελικά το ρεύμα. Αναπαύθηκε σε ένα βυθισμένο άκρο δέντρο αρκετό καιρό για να αποκατασταθεί κάποια κυκλοφορία και τη δύναμη στα χέρια του, τότε ο ίδιος έβγαλε στην ξηρά. Στη συνέχεια αυτός κλιμακώνεται μέσω πλημμυρισμένα χωράφια για περισσότερο από μία ώρα για να φτάσει βοήθεια. Παρά το γεγονός ότι ο Roy βρήκε τελικά την ασφάλεια, Μόντι δεν το έκανε. Όταν το σώμα του, ανασύρθηκε από το ποτάμι, στριμμένα το σχήμα του έδειξε ότι οι μυϊκές κράμπες τον είχαν κατασχεθεί πριν προλάβει να κολυμπήσει στην ακτή.

Andrews συνέχισε να έχει πολλές περιπέτειες αφού ανέλαβε το επάγγελμά του ως εξερευνητής για το Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στη Νέα Υόρκη. Κανένας ποτέ έληξε με τραγικό τρόπο, όπως αυτή πρώτη. Ίσως η θλίψη και τύψεις Andrews αισθάνθηκε πάνω από την απώλεια του φίλου του στη διαμόρφωση της δέσμευση για την ασφάλεια και την ετοιμότητα που ακολούθησε κατά τη διάρκεια 22 χρόνων εργασίας του τομέα.

Αυτή η ιστορία προσαρμόστηκε από τις παρατηρήσεις που δόθηκε κατά το πάρτι γενεθλίων Andrews από Ann Bausum στις 26 Ιανουαρίου 2001, και από το κείμενο του βιβλίου της, Δράκος Κόκαλα και αυγά-A Dinosaur Photobiography του Explorer Ρόι Τσάπμαν Άντριους (ανατύπωση με άδεια του εκδότη, National Geographic Society ).

Peeking στο παρελθόν

"Ήθελα να πάω παντού. Θα έχουν αρχίσει σχετικά με προειδοποίηση μιας ημέρας για το Βόρειο Πόλο ή το Νότο, στη ζούγκλα ή στην έρημο. Δεν έκανε την παραμικρή διαφορά για μένα. "

Έτσι έγραψε ο Ρόι Τσάπμαν Άντριους στο πλαίσιο ενός Lucky Star, όταν περιγράφει τον ενθουσιασμό του για την εξερεύνηση στην αρχή της καριέρας του. Andrews ποτέ δεν έφτασε τους Πολωνούς, και απέκτησε μεγαλύτερη φήμη του για αποστολές στην έρημο Γκόμπι της Μογγολίας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920. Αλλά νωρίτερα αποστολές τον πήρε σε διαφορετικά εδάφη και περιοχές, όπως το νησί του Αγίου Παύλου, ένα από τα Pribilof Νήσων της Αλάσκας. Andrews, ένας ζωολόγος από την κατάρτιση, πέρασε αρκετές εβδομάδες εκεί κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1913, μελετώντας σφραγίδες γούνα και τη λήψη ακόμα και κινούμενες εικόνες. "Για τις ώρες βάζω κρυφή γυρίσματα κομμάτια οικεία ζωή σφραγίδα με την κινηματογραφική μηχανή", αναφέρει στο πλαίσιο ενός Lucky Star. Andrews βιογράφος Τσαρλς Gallenkamp σημειώνει ότι αυτές οι προσπάθειες απέδωσαν "μερικά από τα πιο λεπτομερή πλάνα των σφραγίδων ποτέ συλληφθεί για την ταινία." Χρέωση.

Πηγές Κείμενο: Roy Chapman Andrews, στο πλαίσιο ενός Lucky Star, (Viking: 1943) σελίδα 50, σελ. 121-25? Charles Gallenkamp, ​​Dragon Hunter , (Viking: 2001) σελίδα 56.

**********************
"Μην κακουχίες δικαστήριο,« συμβούλευσε Roy Chapman Andrews στη Στα ίχνη της αρχαίας Man. «Τότε ... είστε έτοιμοι να το πάρετε στο διασκελισμό και γέλιο σας, ενώ είναι σε εξέλιξη." Andrews ακολούθησε αυτή τη συμβουλή, όταν αυτοπυροβολήθηκε κατά λάθος ενώ προσπαθούσε να un-θήκη περιστρόφου του κατά τη διάρκεια της σεζόν 1928 στον τομέα Γκόμπι.

Andrews καταγράφεται η εμπειρία του στο The New κατάκτηση της Κεντρικής Ασίας. Ένα 0,38-διαμετρήματος σφαίρα που προορίζεται για μια πληγωμένη αντιλόπη περάσει από το αριστερό πόδι του εξερευνητή του αντ 'αυτού. Andrews, σημείωσε ότι "ένιωσα σχεδόν ευτυχής», αφού εξακριβώσει ότι η σφαίρα δεν είχε υποστεί ζημιά στο γόνατο του. Δεν θα υπήρχε «σκληρό πόδι για το υπόλοιπο της ζωής μου."

Με McKenzie Young (επικεφαλής των μηχανοκίνητων μεταφορών) που ενεργεί ως βοηθός χειρουργού, ο γιατρός του στρατοπέδου που λειτουργούν στην πληγή. Andrews σημειωθεί ότι ο Δρ Perez "μου είχε δώσει μια τέτοια δόση μορφίνης ότι ο κόσμος φαινόταν φωτεινά και ρόδινα?. Στην πραγματικότητα, ήμουν αρκετά ικανοποιημένος με τον εαυτό μου" Η άφιξη μιας μακράς αμμοθύελλα (και το ξεθώριασμα της μορφίνης) "δυσδιάκριτη Ειδικότερα Κυρ μου "αργότερα. Ωστόσο, η πληγή επουλωθεί χωρίς περιπλοκές.